متولد بولونيا، فرزند جوواني دا وارينياناي پزشك. (وارينيانا نام محلي است ميان بولونيا و ايمولا.) نخست نزد پدرش و سپس در محضر تادئو آلدروتي (سيزدهم ـ 2) به آموختن پزشكي پرداخت، رقيب سرسختي براي تادئو شد و با او منازعات فراواني داشت.
در بولونيا بهكار پزشكي مشغول شد و بهزودي شهرت يافت. از سوي شوراي شهر به تدريس پزشكي گمارده شد و بهزودي نقش سياسي فعالي پيدا كرد. در سال 1303 به مقاماتي رسيد، ولي سه سال بعد به علت انتسابش به حزب گيبلين (هواداران امپراتور) يك چند از شهر تبعيد شد. در سالهاي 1311 ـ 1313 بارتولومئو در معيت هانري هفتم لوگزامبورگي (متوفا 1313) در ايتاليا بود. در سال 1318 در بولونيا وفات يافت. فرزندش گيللمو هم در بولونيا پزشك بود.
نخستين كالبدگشايي جسد، كه از آن گزارش مكتوبي داريم، با همكاري يك پزشك و سه دستيار در شهر بولونيا و در ماه فوريهٴ سال 1302 به دست او صورت گرفت. ولي گزارش حاكي از غيرعادي بودن اين عمل در دست نيست.
بارتولومئو شرح هايي بر آثار بقراط، جالينوس وابن سينا نوشت، كه بسيار مفصل و پر از حشو و زوايد فلسفهٴ مدرسي است. تنها قطعهاي از آثار او چاپ شده است. آثار منتشرنشدهاش عبارت است از
شرح الصناعة الصغيرة جالينوس، شرح قانون (ابن سينا)؛ شرح الاعضاء الباطنه؛ شرح بيماريهاي مركب
جالينوس؛ راهنماي تندرستي (كه به تادئو منسوب است؟). در كتاب تجارب تادئو
رسالههايي وجود دارد كه به بارتولومئو منسوب است.
مـونـدينـو دِلـوتسـي
موندينو دِلوتسي.1 موندينو صورت خودماني ريموندوست. كالبدشناس ايتاليايي (حدود 1275 ـ 1326).
از خانوادهٴ معروف فلورانسي لوتسي كه درحدود سال 1270 به بولونيا آمده بود. پدرش نرينو فرانتسولي دِلوتسي عطار بود و عمش لوتسو درحدود سال 1295 در بولونيا تدريس پزشكي ميكرد.
موندينو درحدود سال 1275 در بولونيا زاده شد. نخست در صنف عطاران نام نوشت، سپس در دانشگاه بولونيا به تحصيل پزشكي پرداخت و در آنجا همدرس هانري دو موندويل بود. آنان تحت تعليمات تادئو آلدروتي (سيزدهم ـ 2) تحصيل كردند. شيوهٴ مدرسي نوشتن آثار پزشكي،